w tym charakterze przystąpił do organizacji oddziałów chirurgicznych w szpitalach powiatowych. W Olsztynie zainicjował działanie kilku nowych oddziałów specjalistycznych – chirurgii dziecięcej, chirurgii urazowo-ortopedycznej, chirurgii urologicznej, torakochirurgii, leczenia gruźlicy kostno-stawowej. Z polikliniką Janowicz był związany do 1954, ze szpitalem kolejowym i Mariackim – do końca życia.
Pod kierunkiem Jana Janowicza podnosiło swoje kwalifikacje w Olsztynie około 150 lekarzy; historyk medycyny Andrzej Skrobacki określił to grono mianem „szkoły Janowicza”, zaliczając doń znanych olsztyńskich lekarzy, m.in. Mieczysława Pimpickiego, Jana Rymiana, Tadeusza Kołodziejczyka, Jana Chmiela, Mieczysława Szwałkiewicza, Zygmunta Krassowskiego, Mieczysława Żełudziewicza, Bohdana Tallata-Kiełpisza, Henryka Dawnisa, Marię Natalię Świetlikową, Stanisława Niepsuja. Sam Janowicz uważał siebie przede wszystkim za lekarza-praktyka; nie chcąc przerywać pracy chirurga w Olsztynie, odmówił przyjęcia propozycji objęcia stanowiska dydaktycznego na białostockiej Akademii Medycznej.