Sznur naramienny w kolorach narodowych norweskich – pamiątkowa odznaka specjalna przyznawana polskim żołnierzom z Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich walczącym w kampanii norweskiej podczas II wojny światowej. Ustanowiona przez króla Haakona VII i zatwierdzona przez polskiego Naczelnego Wodza 31 marca 1941Jerzy Murgrabia: Symbole wojskowe Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie 1939-1946. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1990, s. 99.
Opis Sznur jest w narodowych kolorach norweskich. Nosi się go na lewym ramieniu (pod naramiennikiem). Końcówka jest pod klapą górnej lewej kieszeni.
Wzory
z węzłem i złotym lewkiem norweskim dla żołnierzy, którzy brali czynny udział w kampanii norweskiej. gładki - dla pozostałych żołnierzy brygad podhalańskich.
Historia sznura thumb|240px|Ćwiczenia 1 Dywizji Pancernej (PSZ) przed inwazją na kontynent. Żołnierz z rkm Bren Mk I – na jego ramieniu widać norweski sznur naramienny. Od 1931 ambasadorem Polski w Norwegii był Władysław Neumann, który po 1939 roku nadal reprezentował polski rząd emigracyjny. Był on uważany za przyjaciela króla Norwegii Haakona VII oraz innych ważnych osobistości. Po ataku Adolfa Hitlera na Norwegię Naumann opuścił kraj na jednym statku z królem. Owocem ich współpracy było wydanie w lipcu 1940 r.