Aleksiej Pietrowicz Archangielski, ros. Алексей Петрович Архангельский (ur. , zm. 2 listopada 1959 w Brukseli) – rosyjski wojskowy (generał porucznik), ostatni szef sztabu generalnego armii rosyjskiej, generał w sztabie wojsk białych, emigracyjny działacz antykomunistyczny, przewodniczący Rosyjskiego Związku Ogólnowojskowego od 1938 r. do wojny i w okresie powojennym.
Życiorys W 1891 r. ukończył 2 korpus kadetów w Moskwie, w 1893 r. – 3 aleksandrowską szkołę wojenną, a w 1898 r. Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. Służył jako dyżurny generał i szef oddziału dowodzenia w sztabie generalnym armii rosyjskiej, od grudnia 1907 r. w stopniu pułkownika, a od grudnia 1913 r. – generała majora.
Brał udział w I wojnie światowej. Od 1917 r. obejmował funkcję szefa sztabu generalnego armii rosyjskiej w stopniu generała porucznika. Po zdobyciu władzy przez bolszewików w grudniu tego roku, został wyznaczony szefem zarządu osobowego sztabu głównego armii bolszewickiej. Miał on kierować werbunkiem oficerów dawnej armii carskiej. W rzeczywistości wysyłał ich na obszary Rosji opanowane przez Armię Ochotniczą gen. Antona Denikina. Rozkazem komisarza spraw wojskowych i morskich Lwa Trockiego został skierowany 15 września 1918 r. do zadań inspekcyjnych na południe kraju.