Analizy przeprowadzone przez PAIH np. w roku 1937, wskazywały na istnienie niekorzystnych zjawisk w gospodarce polskiej, mających miejsce w wybranych firmach z przewagą kapitału zagranicznego działających na terytorium II Rzeczypospolitej, m.in. trzykrotne zmniejszenie produkcji ołowiu (firmy „Giesche”, „Gepner”, „Wyrgumet”) – w czasie gdy kraje sąsiadujące z Polską zwiększyły znacznie produkcję tego metalu, przeciwstawianie się projektom uniezależnienia produkcji w polskim przemyśle tłuszczowym do importu surowców zagranicznych (wspólne porozumienie firmy o kapitale brytyjskim „Schicht-Lever SA” i firmy o kapitale niemieckim „Zakłady Przemysłowe E. Kołłontaya”), zwalczanie polskich firm działających w przemyśle akumulatorowym przez podmioty zagraniczne (koncern o przewadze kapitału niemiecko-szwedzkiego, oparty na firmach „Ericsson” i „Niffe”), nieprawidłowe księgowanie i rabunkowa gospodarka (spółka francuska zarządzająca Elektrownią Warszawską – „Compagnie d’Electricité à Varsovie”), likwidacja podmiotów polskiego przemysłu cukrowniczego przez zagraniczny kartel cukrowniczy pod pretekstem ich nierentowności (godziło to w interesy w zakresie obrony państwa polskiego, z uwagi na istotne znaczenie dla zaopatrzenia armii w czasie wojny w cukier, melasę i wytłoki buraczane), zorganizowane współdziałanie kluczowych dostawców skór