Uwydatnia się pozytywne oraz ukrywa niewygodne fakty z życia polityka. W tym celu stosuje się niedomówienia oraz odpowiednią selekcję informacji, strategię sprzedaży partii politycznej – polega ona na nadaniu partii odpowiedniej nazwy, loga i skrótu (ważne jest aby był łatwy do skandowania m.in. na wiecach), zapewnieniu ciągłej obecności w środkach masowego przekazu, odpowiedni dobór lidera partii oraz odpowiedniej jej prezentacji. Ważnym elementem tej strategii jest odpowiednio prowadzona kampania wyborczaW tej klasyfikacji strategii wiele zaczerpnięto z: Jarosław Zieliński: Winter.pl , 4 lipca 1998.. Ze względu na zakres działań: skoncentrowana – dotyczy jednego segmentu rynku politycznego, zróżnicowana – skupia się na kilku rynkach i segmentach, niezróżnicowana – dotyczy kilku segmentów w obrębie jednego rynku. Ze względu na charakter działań: pozytywna, negatywna. Ze względu na działania względem rynku: penetracji – skupienie się na zgłębieniu obecnego rynku, rozwoju rynku – zdobycie nowego rynku i poszerzenie go. Ze względu na ofertę: wzrostu – skupienie się na wzbogaceniu oferty, nowych przedsięwzięć – propozycja nowych, ryzykownych ofert politycznych. Ze względu na podmiot: utwardzania – wzmocnienie postaw wyborczych własnego elektoratu, poszerzania – mające na celu zdobycie nowych głosów, głównie osób
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Marketing polityczny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.