Zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwy sanitarnychRocznik oficerski rezerw 1934 s. 214, 763..

Po wojnie pracował w Noworadomsku (obecnie Radomsko), następnie został lekarzem powiatowym w Bę­dzinie, a później ordynatorem oddziału wewnętrznego szpitala św. Wincentego w Dąbro­wie Górniczej. Mieszkał w Zagórzu, gdzie prowadził ambulatorium Kopalni „Mortimer”. Od 1932 był dyrektorem i naczelnym lekarzem Powiatowej Kasy Chorych w Sosnowcu, a od 1934 dyrektorem Ubezpieczalni Społecznej w Sosnowcu. W 1935 został zastępcą dyrektora ZUS w Warszawie.

Był członkiem Partii Pracy, a od 1928 BBWR. W 1931 został mianowany tymczasowym zastępcą kierownika Grupy Regionalnej BBWR woj. kieleckiego, a w 1935 wybrany na prezesa Rady Wojewódzkiej BBWR i prezesa okręgu Związku Legionistów.