W III kadencji Sejmu II RP w latach 1930–1935 był posłem z ramienia Zagłębiowskiego BBWR. Był członkiem sejmowej Komisji Ochrony Pracy, Zdrowia Publicznego oraz Komisji Opieki Społecznej, referentem ustawy o ubezpieczeniu społecznym i projektu nowelizacji ustawy o czasie pracy w przemyśle i handlu. W lutym 1936 objął mandat senatora po jego uprzednim złożeniu przez Romana Cholewickiego, senatora z województwa kieleckiego. Był autorem dwóch broszur O wolnym wyborze lekarza (1936) i Walka z gruźlicą wśród dzieci i młodzieży (1936).
W dniu 8 lipca 1936 ok. godz. 14:30 w pobliżu budynku warszawskiego ZUS przy ul. Czerniakowskiej 231 oddano w jego kierunku sześć strzałów, z których cztery były celne, raniąc w głowę i klatkę piersiową. Nieprzytomnego przewieziono do Instytutu Chirurgii Urazowej, gdzie po kilku godzinach zmarł. Zabójcą okazał się Aleksy Szymik, urzędnik zwolniony z pracy z ambulatorium w Niwce, w latach gdy Wiktor Gosiewski był dyrektorem ZUS w Sosnowcu. Został pochowany 11 lipca na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 5-6-14). Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z 11 sierpnia 1936 Szymik został skazany na bezterminową karę ciężkiego więzienia wraz z pozbawieniem praw.