thumb|Grób Leona Feinera na cmentarzu żydowskim w Warszawie Leon Feiner, ps. Mikołaj (; ur. 1885 w Krakowie, zm. 22 lutego 1945 w LublinieAleksandra Namysło, Historia Leona Feinera) – adwokat, działacz Bundu, od sierpnia 1944 do stycznia 1945 prezesKroszczor Cmentarze podaje, bez daty, że był wiceprezesem Rady Pomocy Żydom „Żegota”, tłumacz.

Życiorys Pochodził z zamożnej zasymilowanej rodziny żydowskiej. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego (doktorat 1910). Przed wybuchem II wojny światowej prowadził kancelarię adwokacką w Krakowie i przewodniczył tamtejszym strukturom Bundu. Był obrońcą w procesach politycznych, działał w Zrzeszeniu Prawników Socjalistów. W 1939 zesłany na sześć tygodni do obozu w Berezie Kartuskiej. Po agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę w końcu września znalazł się na terenie okupacji sowieckiej. Aresztowany przez NKWD podczas próby przekroczenia granicy z Litwą, osadzony w więzieniu w Lidzie. Po ataku III Rzeszy na ZSRR w czerwcu 1941 udało mu się zbiec z więzienia w czasie wycofywania się Sowietów z miasta. Przyjechał do Warszawy, gdzie zamieszkał poza gettem, po stronie „aryjskiej”. Został wybrany do centralnych władz Bundu. Reprezentował Bund i ŻOB po aryjskiej stronie, gdzie używał nazwiska Mikołaj Lasocki. Ukrywał się m.in. u Aleksandra Zelwerowicza.