Dembowskiego awansował na podpułkownika mjr Maffler, a majorostwo po nim otrzymał dotychczasowy kapitan z kompanią Ignacy Podczaski. Z oficerów urlopowanych nie zgłosili się do jednostki: zamieszkały za kordonem pruskim sztabskpt. Więckowski, sztabskpt. Brzozowski, por. Raczyński, uznany za niezdolnego do służby por. Pigłowski, ppor. Kisielnicki i chor. Rogowski. Zginęli pod Racławicami por. Kierski i chor. Dzieżbicki, pod Szczekocinami – por. Kurowski i chor. Rakowski. W lipcu pod Warszawą zginął kpt. z kompanią Lisiatycki.
Barwy regimentu po 1776: wyłogi jasnozielone (papużaste), guziki srebrne Opisy umundurowania żołnierzy regimentu wykonane przez Bronisława Gembarzewskiego na podstawie obrazów z ówczesnej epoki: szef regimentu z ok. 1740 generał major Kossowski: czapka żółta, kontusz pąsowy, Żupan i wyłogi żółte, galony srebrne. Szarfa srebrna przerabiana karmazynem, buty czarne sztabsoficer konno 1732 roku: kapelusz czarny ze srebrnym galonem, kokarda na kapeluszu biała. Rajtrok pąsowy, kołnierz i wyłogi żółte, galony srebrne. Czaprak z pąsowym lampasem i srebrnymi galonami gemajn: na kapeluszu taśmy białe, kokarda biało-czerwona, halsztuk pąsowy. Rajtrok pąsowy, kamizela i spodnie żółte. Lederwerki łosiowe. Tasak w mosiężnej oprawie.