Inna wersja zdarzeń, przytaczana przez Diogenesa Laertiosa, mówi, że Anacharsis został postrzelony przez swego brata-króla podczas polowania i zmarł. Zdaniem tego autora Saulios zamordował go, ponieważ Anacharsis zamierzał przeprowadzić w swej ojczyźnie reformy w duchu greckim. Pełen podziwu Diogenes Laertios uczcił pamięć marzycielskiego Scyty następującym epigramem (tłum. W. Olszewski i B. Kupis):
Gdy wrócił Anacharsis do Scytii po podróżach, chciał, by wszyscy żyli według greckich zwyczajów. Nie zdążył słów swych dokończyć, skrzydlata strzała porwała go do bogów.
Poglądy i twórczość Przypisywane mu wypowiedzi, odnoszące się głównie do greckiej obyczajowości, znajdujemy w pismach wielu autorów starożytnych. Otwarty sposób wyrażania się Anacharsisa zrodził ponoć powiedzenie „mówić jak Scyta”. Diogenesa Laertiosa w rozdziale 8 księgi I swoich „Żywotów i poglądów słynnych filozofów”, poświęconym Anacharsisowi, tak przedstawiał jego poglądy: Anacharsis mówił, że winna latorośl przynosi trzy rodzaje gron: pierwszym jest przyjemność, drugim – pijaństwo, trzecim – wstręt. Dziwiło go, że u Greków w igrzyskach i zawodach biorą udział ludzie kompetentni w danej dziedzinie, natomiast sędziami są ludzie niekompetentni.