W 1593 roku ukazała się kolejna praca Claviusa dotycząca astronomii – Astrolabe, omawiająca praktyczne aspekty obserwacji.
Prace te zapewniły mu duże uznanie i dlatego w połowie lat 70. XVI wieku, został zaproszony przez papieża Grzegorza XIII do grona naukowców pracujących nad reformą kalendarza. Zajmował się tam głównie sprawdzaniem sensowności nowych rozwiązań i szukaniem takich, które likwidowałyby mankamenty kalendarza juliańskiego. Po wejściu reformy w życie, bronił jej przed krytykami, głównie z kręgów protestanckich. Opublikował w tej kwestii między innymi Novi calendarii romani apologia w 1588 roku oraz Romani calendarii ... explicatio w 1595 roku. Na prośbę papieża Klemensa VIII napisał jeszcze pięć tomów na temat reformy kalendarza. Prawdopodobnie to Clavius jest duchownym który, na płaskorzeźbie w bazylice św. Piotra, wręcza papieżowi Grzegorzowi XIII księgę o reformie kalendarza.
Clavius sformułował tautologie nazwane potem twierdzeniami ClaviusaKazimierz Świrydowicz, Podstawy logiki modalnej, Wydawnictwo naukowe UAM, Poznań 2004, s. 27.: