Polityka płac ma tę przewagę, że jest łatwiejsza do wprowadzenia lecz nie gwarantuje rezultatów antyinflacyjnych. Dzieje się tak kiedy marże zysków mogą być ciągle rozszerzane. Jeżeli brak jest ograniczeń ze strony państwa czy rynku, marże zysków mogą być ustalane arbitralnie. Ponadto do potęgowania możliwości wzrostu cen pojawiającej się nawet przy ograniczeniach wzrostu płac może przyczynić się zwłaszcza występowanie różnych branż, z różnymi poziomami i stopniami wzrostu produktywności. W takim przypadku możliwe jest stosowanie dwóch odmiennych reguł:
stawka płacy w każdej branży powinna zmieniać się o taki sam procent, o jaki zmienia się produktywność w tej branży, lub stawka płacy we wszystkich branżach powinna zmieniać się o taki sam procent, o jaki zmienia się średnia produktywność gospodarki jako całości
Reguła pierwsza jest bardziej trafna jeżeli w grę wchodzi uniknięcie zmian ogólnego poziomu cen. Jednakże niekorzystnie mogą reagować na tę sytuację związki zawodowe, które są bardziej wyczulone na problem równości wśród pracowników.