Union Carbide od 1982 wprowadziła liczne cięcia finansowe, odbijały się one na pracownikach i ich warunkach pracy, a także na stanie technicznym instalacji i zachowaniu przepisów bezpieczeństwa.

Sytuacja pracowników Ograniczenia wydatków odbijające się na pracownikach i ich warunkach pracy: Cięcia finansowe spowodowały rozluźnienie norm bezpieczeństwa i ograniczenie kontroli jakości do niezbędnego minimum. Drobnych przecieków nie tamowano, nie prowadzono szkoleń pracowników obsługujących produkcję i przechowywanie substancji niebezpiecznych. Brak było awansów, co powodowało spadek morale i poczucia odpowiedzialności pracowników, a także przenoszenie najbardziej doświadczonych pracowników na inne rejony instalacji”Kurzman D., "A Killing Wind: Inside Union Carbide and the Bhopal Catastrophe", New York, McGraw-Hill, 1987. Kierownictwo nakazywało korzystanie z instrukcji wyłącznie w języku angielskim, ignorując fakt, iż tylko kilka osób posługiwało się tym językiem w stopniu wystarczającymCassels J., "The Uncertain Promise Of Law: Lessons From Bhopal", University Of Toronto Press, 1993. W 1984 tylko 6 pracowników (poprzednio 12) obsługiwało instalację izocyjanianu metylu. Nadzór kierowniczy także był zredukowany o połowę.