Derrida wiele podróżował, pełnił – przez dłuższy lub krótszy czas – wiele funkcji. Był kierownikiem studiów w École des hautes études en sciences sociales w Paryżu; razem z François Châtelet i innymi w 1983 powołał do życia Collège international de philosophie (CIPH) – instytucję, która miała umożliwiać prowadzenie badań filozoficznych, dla których nie było miejsca w akademii czy na uniwersytecie – Derrida był pierwszym dyrektorem kolegium.
W 1986 Derrida został profesorem nauk humanistycznych na Uniwersytecie Kalifornijskim – to właśnie tam znajduje się największe archiwum jego rękopisów. Regularnie wykładał na innych wielkich uniwersytetach amerykańskich: Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa, Uniwersytecie Yale, Uniwersytecie Nowojorskim, Nowej Szkoły Badań Społecznych (część The New School).
Był laureatem wielu nagród i wyróżnień, m.in. frankfurckiej Nagrody im. Adorna (2001). Otrzymał doktoraty honorowe Uniwersytetu w Cambridge, Uniwersytetu Columbia, The New School for Social Research, Uniwersytetu Essexu, Kolegium Williamsa, Uniwersytetu Śląskiego.
W 2003 zdiagnozowano u Derridy raka trzustki – z wolna tracił mowę, nie mógł podróżować.