Zmarł w paryskim szpitalu wieczorem 8 października 2004https://www.washingtonpost.com/wp-dyn/articles/A21050-2004Oct9.html,.
Poglądy i publikacje Derrida uchodzi za krytyka tradycyjnej filozofii, łączył zainteresowania filozofią z literaturą, antropologią, lingwistyką i psychoanalizą. Nawiązywał do Martina Heideggera.
W 1967 Derrida opublikował swe pierwsze trzy książki – Pismo i różnica, Głos i fenomen, O gramatologii – które przyniosły mu międzynarodową sławę.
Jego prace, popularne zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, stoją u początków dekonstrukcjonizmu, ukształtowanego na przełomie lat 70. i 80.
Był jednym z sygnatariuszy Francuskiej petycji przeciwko wiekowi zgody.
Dzieła wydane w Polsce Książki Pismo filozofii, wybrał B. Banasiak, przeł. K. Matuszewski, B. Banasiak, P. Pieniążek, Inter esse, Kraków 1992 (w tym esej Farmakon). Głos i fenomen. Wprowadzenie do problematyki znaku w fenomenologii Husserla, przeł. B. Banasiak, Wydawnictwo KR, Warszawa 1997. Ostrogi. Style Nietzschego, przeł. B. Banasiak, Wydawnictwo Officyna, Łódź 2012 (pierwsze wydanie: słowo / obraz terytoria, Gdańsk 1997). O gramatologii, przeł. B. Banasiak, Wydawnictwo Officyna, Łódź 2011 (pierwsze wydanie: Wydawnictwo KR 1999). Χώρα/Chora, przeł. M. Gołębiewska, Wydawnictwo KR, Warszawa 1999. Szibbolet dla Paula Celana, przeł. A.