W dniach 1–2 maja 1945 roku nieuszkodzony został zdobyty pod Neustadt (Dosse).
Po zakończeniu II wojny światowej w pełni opancerzony jako zdobycz wojenna służył w Wojsku Polskim w składzie jednostki wojskowej Nr 4194. W rejonie Bieszczadów służył do ubezpieczania szlaków komunikacyjnych oraz utrzymywania łączności operacyjnej z oddziałami znajdującymi się w terenie. W latach 1945–1947 komendantem pociągu był kapitan Marian JaroszArtur Bata: Bieszczady w ogniu, 1987.. Po utworzeniu we wrześniu 1944 roku I Rejonu Służby Ochrony Kolei (SOK), a następnie II Rejonu wojsko polskie używało tego pociągu do ochrony linii kolejowych na odcinku Sanok – Zagórz – Olszanica – Komańcza„[...] w składach improwizowanych pociągów pancernych Wojska Polskiego działających w Bieszczadach w latach 1945–1947...” [w:] Janusz Magnuski: Wozy bojowe LWP 1943-1983, Ministerstwo Obrony Narodowej, 1985, str. 278..