W 1933 roku atmosfera potęgującego się narodowego socjalizmu w Niemczech skłoniła go do powrotu do kraju. W 1934 nawiązał współpracę z Bronisławem Gimplem, znanym amerykańskim skrzypkiem polskiego pochodzenia. W 1935 roku został zatrudniony jako etatowy pianista w Polskim Radiu. W tym okresie skomponował pierwsze szlagiery: Kiedy kochasz się w dziewczynie (sł. Emanuel Szlechter), Nie ma szczęścia bez miłości i Straciłam twe serce (z tekstami brata Henryka ps. Herold), Nocą (słowa Emanuel Szlechter), a także muzykę do filmów Wrzos (1937) i Dr Murek (1939), co przyniosło mu znaczną popularność.

II wojna światowa Podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939 w dalszym ciągu pracował w Polskim Radiu jako solista i akompaniator. Około 20 września Szpilmanowie, nie chcąc schodzić w czasie bombardowań do piwnic, przeprowadzili się ze swego mieszkania na trzecim piętrze w kamienicy przy ul. Śliskiej do mieszkania przyjaciół, znajdującego się na pierwszym piętrze przy ul. Pańskiej.

23 września 1939 grał „na żywo” recital utworów Chopina.