Dopiero w 1950 Szpilmanowi udało się poznać tożsamość Niemca, lecz nie udało mu się już uwolnić go z niewoli sowieckiej − Hosenfeld zmarł w obozie karnym pod Stalingradem w sierpniu 1952 roku.

Po wojnie thumb|Grób Władysława Szpilmana i jego żony Haliny na warszawskim cmentarzu Wojskowym na Powązkach Po 1945 roku wrócił do pracy w Polskim Radiu, na początku jako zastępca dyrektora działu muzycznego. Od 1945 do 1963 był szefem działu muzyki rozrywkowej Polskiego Radia. W 1947 roku skomponował sygnał do Polskiej Kroniki Filmowej. W 1956 roku, korzystając z politycznej odwilży, reaktywował Związek Autorów i Kompozytorów (ZAiK, rozwiązany w 1948) pod nową nazwą Związek Polskich Autorów i Kompozytorów (ZAKR), którego prezesem był do 1961.

W 1961 roku zorganizował według własnego pomysłu Międzynarodowy Festiwal Piosenki w Sopocie.

Występował z koncertami solo (w repertuarze miał m.in. Wariacje Rachmaninowa na temat Paganiniego, Koncerty fortepianowe J.