W 1987 roku przeprowadzono modernizację obejmującą zmiany gaźnika, układu zapłonowego i ergonomii. W 1992 roku wprowadzono dalsze modyfikacje techniczne oraz warianty eksportowe dostosowane do różnych norm emisji i lokalnych wymagań homologacyjnych.
thumb|Suzuki EN 125
Od lat 90. GN125 stał się punktem wyjścia dla licznych wariantów i modeli powiązanych, w tym wersji produkowanych licencyjnie w Chinach, Pakistanie i Ameryce Południowej. W Chinach model był produkowany m.in. przez Jiangmen Dachangjiang Group (Haojue Holdings) w ramach współpracy z Suzuki, w wariantach GN125-2, GN125-2D i GN125-2F. Jednocześnie jego rozwiązania konstrukcyjne zostały wykorzystane jako podstawa dla pokrewnego modelu Suzuki EN 125, rozwijanego równolegle na rynki eksportowe.
Produkcja Pierwotnie produkcja modelu odbywała się w zakładach Suzuki w Japonii, jednak wraz z globalizacją produkcji część wytwarzania przenoszono do innych krajów. Od lat 90. ważnym centrum produkcji GN125 stały się Chiny, gdzie model był montowany przez joint venture Suzuki i Dachangjiang Group.
Chińskie wersje modelu należały przez wiele lat do najpopularniejszych motocykli klasy 125 cm³ na rynku krajowym. Produkowano je także z przeznaczeniem eksportowym, m.in.