Historia Według kartularza z Lorsch, klasztor został założony ok. 764 przez frankońskiego grafa KankoraGraf w Alemanii do 758 i graf w Rheingau do śmierci w 771. oraz jego matkę Williswinth, jako tzw. Eigenkloster (łac. ecclesia propria albo propriae haereditatis). Kościół oraz pierwsze zabudowania klasztorne z drewna wzniesiono na terenie, gdzie obecnie znajdują się ruiny Altenmünster. Kościół znajdował się tam prawdopodobnie już przed 764 r., ufundowany przez rodzinę grafów, miał być ich ostatnim miejscem spoczynku.
Klasztor LorschPochodzenie nazwy opactwa “Lorsch” nie jest znane. Nie spotykanym jest, by nazwa klasztoru nie była związana z jego historią, np. nazwa klasztoru St. Gallen nawiązuje do faktu jego założenia przez św. Gallus. W przypadku opactwa Lorsch w użyciu były różne nazwy: w IX w. Lorishaim, w IX i XI w. Loresham, w IX-X w. Laurishaim, w X w. Laresham, w X-XII w. Lareshaeim i Lauresheim, w XI-XII w. Lauresham, w XI w. Larsem, Loraszam, Lorozam i Lorisham, w XII w. Laurisca, Laurisham, Laureshan, Loressam, Lorisheym, Lorscheim i Lors. oddano we władanie biskupowi Metzu św. Chrodegangowi, kuzynowi Kankora. Biskup był legatem papieskim na królestwo frankońskie oraz głową kościoła w królestwie. Był blisko związany z majordomem Pepinem Krótkim.