1 Dywizja Wolnych Francuzów (fr. 1ère division française libre) – francuska jednostka wojskowa podporządkowana gen. Charles’owi de Gaulle’owi istniejąca podczas II wojny światowej.
Historia jednostki Dywizja została sformowana 1 sierpnia 1940. Na jej czele stanął płk Raoul Magrin-Vernerey. We wrześniu część jednostki wzięła udział w walkach w rejonie Dakaru, gdzie bezskutecznie próbowała doprowadzić do przejścia sił francuskich wiernych władzom Francji Vichy na stronę aliantów. Pozostałe jej oddziały walczyły w Gabonie i podczas kampanii przeciwko Włochom w Erytrei.
W maju 1941 przeorganizowano ją w Tel Awiwie w 1 Lekką Dywizję Wolnych Francuzów. Od 8 czerwca do 11 lipca brała udział w walkach z wojskami Vichy w ramach operacji Exporter (kampanii syryjsko-libańskiej). W sierpniu dywizja została rozwiązana, a jej brygady służyły oddzielnie pod rozkazami aliantów. Wolni Francuzi brali udział między innymi w walkach z Niemcami w rejonie Bir Hakeim i El Alamein.