1 lutego 1943 odtworzono1 Dywizję Wolnych Francuzów. Walczyła ona w kampanii tunezyjskiej (kwiecień – maj 1943), następnie przez kilka miesięcy stacjonowała w Libii, po czym wyekwipowana i uzbrojona przez Amerykanów, od kwietnia do lipca 1944 brała udział w kampanii włoskiej. Podczas niej została przemianowana została na 1 Dywizję Piechoty Zmotoryzowanej i ostatecznie na 1 Marszową Dywizję Piechoty. W sierpniu Wolni Francuzi wylądowali w południowej Francji w ramach operacji Dragon. W składzie 1 Armii Francuskiej walczyli z Niemcami w Prowansji i Wogezach, a następnie w Alzacji. W styczniu 1945 bronili obszaru Strasburga przeciwko ofensywie niemieckiej 19 Armii, ponosząc bardzo duże straty (rozbity został 24 batalion marszowy). Krótko potem dywizja uczestniczyła w walkach w rejonie Colmaru w składzie II Korpusu Francuskiego. W marcu została przerzucona z Alzacji we francuskie Alpy, gdzie do końca wojny wyzwalała obszary zajęte przez Włochy w 1940.
Podczas wojny dywizja straciła ponad 4000 żołnierzy zabitych.
Dowódcy dywizji płk Raoul Magrin-Vernerey (1941) gen. dyw. Paul Legentilhomme (15 kwietnia – 21 sierpnia 1941) gen. dyw. Edgard de Larminat (styczeń – 16 maja 1943) gen. dyw. Marie Pierre Kœnig (1943) gen. bryg. Diego Brosset (1943) gen. dyw.