Od momentu, gdy 1 riksdaler riksgälds = ¼ riksdaler specie (moneta bita w srebrze), 12 skilling riksgälds = 1⁄16 riksdaler specie = 3 skilling specie (szylingi bite w srebrze). Do 1855 roku bito ze srebra monety 3-szylingowe (skilling specie), równe 1/16 riksdaler specie. Choć ta srebrna moneta trzyszylingowa miała wartość 12 skilling riksgälds, nie ma pewności, czy już wtedy pojawiła się tak popularna później w Szwecji nazwa tolvskilling.
Monety W latach 70. XVIII wieku, przed wprowadzeniem nowej waluty, emitowane były miedziane monety o nominale 1 öre K.M. oraz srebrne o nominale 1, 2, 4, 8 i 16 öre S.M., 1 i 2 dalery S.M. oraz 1 riksdaler.
Po reformie w 1777 roku emitowano srebrne monety o nominale 1⁄24, 1⁄12, 1⁄6, ⅓, ⅔ oraz 1 riksdalera. Riksgäldscontoret emitował w latach 1799–1802 drobne monety (pollet) wartości ¼ i ½ szylinga, natomiast po 1802 roku Riksens Ständers Wexel-Banco emitował drobne monety o nominale 1⁄12, ¼, ½ i 1 szylinga.
W 1830 roku, po ustaleniu relacji między ceną miedzi a ceną srebra oraz różnych pieniędzy papierowych, wprowadzone zostały miedziane monety wartości 1/6 szylinga oraz nowe monety srebrne o nominale 1⁄12, ⅛, ¼ i ½ riksdalera. Nowe srebrne monety bito ze stopu srebra próby 0.750.