Zaprzestano natomiast produkcji monet o nominale 1⁄12 szylinga, 1⁄24, 1⁄6 i ⅓ riksdalera.
W 1835 roku zaczęto bić miedziane monety wartości 1⁄6, ⅓, ⅔, 1 i 2 szylingów bankowych (skilling banco) oraz srebrną monetę wartości 1/16 riksdalera. Zaprzestano natomiast bicia monet wartości 1/12 riksdalera. W latach 1849–1855 bito miedziane monety 4-szylingowe, a w latach 1851–1853 srebrne monety o nominale 1/32 riksdalera (czyli także równe 4 szylingom).
Reformy przeprowadzone w 1855 roku wprowadziły monety bite z brązu o nominale ½, 1, 2 i 5 öre, oraz monety srebrne o nominale 10, 25 i 50 öre, 1 i 2 riksdalerów riksmynt i 1 riksdalera specie. Srebrne monety bito ze stopu srebra próby 0.750, więc najmniejsze monety wartości 10 öre ważyły tylko 0.85 grama.
Banknoty W latach 1661–1667 bank sztokholmski emitował banknoty o szerokim zakresie nominałów - wartości od 50 do 1000 riksdalerów specie, od 50 do 1000 srebrnych dalerów oraz od 12½ do 1000 miedzianych dalerów. Produkcję papierowych pieniędzy wznowiono w 1701 roku - początkowo emitowane były przez Kongliga Ständers Wexel-Banco, a potem przez Riksens Ständers Wexel-Banco.