mogła służyć jako kościół katedralny dla pierwszych biskupów Kurion. Zachowane ślady mozaik ściennych i podłogowych, oraz marmurowych rzeźb, świadczą o jej znaczeniu i okazałości. Na północ od diaconiconu znajdują się pozostałości dwupiętrowego budynku, identyfikowanego z pałacem biskupim, oraz nieco późniejszego baptysterium.
A także pozostałości stadionu (II do V w. n.e.) i łaźni rzymskich.
Sanktuarium Apollina Hylatesa Oddalone o dwa kilometry od starożytnego miasta ruiny sanktuarium greckiego boga Apollina pochodzą z wczesnego okresu rzymskiego (czas największej rozbudowy i znaczenia). Uważana za jedną z najważniejszych świątyń antycznego Cypru.
Początkowo poświęcona nieznanemu męskiemu bóstwu płodności, później nazwanego Hylates – opiekuna lasów (gr. hyle – las). Ówczas kult miał charakter aikoniczny – reprezentacją bóstwa był betyl – stożkowaty kamień. W okresie archaicznym, nawet VIII wieku p.n.e., miejsce kultu nabrało charakteru monumentalnego: powstały dwa niezadaszone ołtarze, otoczone licznymi figurami wotywnymi (przedstawiającymi mężczyzn i zwierzęta).