Słomkowe kapelusze przybierały różne kształty. Premiera filmu „Przeminęło z wiatrem” (1939) spowodowała modę na kobiece kapelusze z szerokim rondem.
W 2012 roku wyplatanie kapeluszy słomkowych w Ekwadorze zostało wpisane na Listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości.
Słomkowe zamieszki 13 września 1922 roku w Nowym Jorku rozpoczęły się zamieszki, których powodem były słomkowe kapelusze (). Na początku XX wieku ugruntował się zwyczaj noszenia kapeluszy słomkowych przez mężczyzn latem, a dokładnie od 15 maja do 15 września. Tradycją było zrzucanie i deptanie kapeluszy słomkowych noszonych po tym czasie. W 1922 grupa młodzieńców dwa dni wcześniej rozdeptała kapelusze robotników pracujących w Mulberry Bend, co dało początek ośmiodniowym zamieszkom, w których brało udział ponad tysiąc osób.
Materiał Kapelusze słomkowe wykonywane są ze:
słomy z rafii (z włókien łyka tropikalnej palmy), słomy papierowej (tzw. toyo, produkowanej przemysłowo z naturalnej celulozy), słomy z liści palmy panamskiej (słoma panamska, słoma toquilla), słomy konopnej.