Podczas spotkania z dowódcą Frontu Ukraińskiego Hryhorjew atakował politykę władz bolszewickich na Ukrainie, piętnując rekwizycje żywności, ostatecznie jednak zobowiązał się do poprowadzenia swoich oddziałów we wskazanym przez Antonowa-Owsiejenkę kierunku.
Faktycznie jednak Hryhorjew rozesłał swoje oddziały na trzytygodniowy „odpoczynek”, pozwalając żołnierzom udać się w miejsca pochodzenia (a więc głównie w rejony Aleksandrii, Jelizawietgradu i Znamienki). W rzeczywistości jego brygada rozpierzchła się, zabierając broń, sprzęt i zaopatrzenie, a przez kolejne trzy tygodnie jego żołnierze zajmowali się w guberni chersońskiej grabieżami i rabunkiem. Dopuszczali się również pogromów Żydów i zabójstw na tle rabunkowym, a także zabójstw działaczy miejscowych komitetów partyjnychA. Adams, Bolsheviks..., s. 281–282.. Oddziały Hryhorjewa przestały uznawać bolszewickie dowództwo. Zaczęły rozprowadzać ulotki wzywające chłopów do walki z szeregach „partyzantów atamana Hryhorjewa” przeciwko komunistom. W Jelizawietgradzie niedawni sojusznicy bolszewików zniszczyli siedzibę partii i rozbroili batalion komunistów. 7 i 8 maja 1919 r. Hryhorjew wydał Uniwersał, w którym wzywał, by „lud ukraiński brał władzę w swoje ręce” i ogłaszał „dyktaturę ludu pracującego, władzę rad ludu Ukrainy”.