Ataman wzywał do organizowania rad wiejskich, powiatowych i gubernialnych, z zastrzeżeniem w każdej 80% miejsc dla Ukraińców, 5% dla Żydów i 15% dla pozostałych, z dopuszczeniem przedstawicieli wszystkich partii oraz osób bezpartyjnych popierających koncepcję władzy radzieckiej. Zdobył pewne poparcie chłopów, którzy zwrócili się przeciwko bolszewikom, nie godząc się na przymusowe rekwizycje żywności i represje ze strony CzekaJ. D. Smele, The „Russian”..., s. 102..
Na początku maja zbrojne oddziały Hryhorjewa faktycznie opanowały obszar między Mikołajowem, Jekaterynosławiem, Krzemieńczukiem i Czerkasami. Jekaterynosław został przy tym oddany atamanowi przez Pułk Czarnomorski marynarza Orłowa, dotąd walczący po stronie czerwonych. Marynarze przyłączyli się do Hryhorjewa również w Mikołajowie i Oczakowie, pewne poparcie Hryhorjew znalazł także na Podolu. W szczytowym momencie dowództwo atamana uznawało od 15 do 23 tys. ludzi. Na terenach wiejskich zapanowała anarchiaP. Kenez, Red Advance..., s. 37.. 10 maja rada obrony USRR ogłosiła go, wraz z najbliższymi współpracownikami, osobą wyjętą spod prawa. 15 maja 1919 r. oddziały pod dowództwem Aleksandra Parchomienki odbiły Jekaterynosław, potem jednak znów zostały z niego wypędzone.