Obecnie występuje tam w Wenezueli, Kolumbii, Brazylii, Paragwaju i Argentynie.

Znaczenie gospodarcze i kontrola thumb|Pomnik kwieciaka bawełnianego w Enterprise Chrząszcz ten był najważniejszym szkodnikiem bawełny w Stanach Zjednoczonych. Szacuje się, że od czasu pojawienia się w tym kraju zniszczył lub obniżył jakość bawełny o wartości kilku miliardów dolarów, a wszystkie koszty związane ze stratami i jego zwalczaniem wyniosły około 15 miliardów dolarów. Jego pojawienie się w 1915 w Georgii spowodowało spadek produkcji z 2,8 milionów beli w 1914 do 0,6 miliona w 1923. Oszacowano, że owad ten był celem około 30% wszystkich insektycydów zużytych w rolnictwie Stanów Zjednoczonych. Po II wojnie światowej zwalczano go przy pomocy DDT. W połowie lat 50. owad ten rozwinął na nie odporność i zaczęto używać parationu metylowego, malationu i pyretroidów – ich stosowanie później również ograniczano w trosce o środowisko. W walce z nim stosuje się również metody biologiczne np. pasożytniczą błonkówkę Catolaccus grandis – do skuteczniej kontroli szkodnika zaleca się wypuszczenie 2500 jej osobników na hektar uprawy. Rozważa się także wykorzystanie wirusa CIV, grzybów Metarhizium anisopliae i Beauveria bassiana oraz odpornych odmian bawełny.