W okresie przed opryskami oraz dla ochrony upraw przed powrotem szkodnika stosuje się pułapki feromonowe. W niektórych rejonach Stanów Zjednoczonych rolę w ograniczeniu liczebności tego ryjkowca odegrało również pojawienie się innego gatunku inwazyjnego – mrówki ogniowej Solenopsis invicta.
W 1978 wdrożono w Stanach Zjednoczonych poprzedzony badaniami program integrowanej walki z tym gatunkiem pod nazwą Boll Weevil Eradication Program. Dzięki niemu udało się do 2009–2010 roku całkowicie zwalczyć tego chrząszcza w 13 stanach. W 2016 roku występował on już tylko w południowej i wschodniej części Teksasu.
W 1915 pojawienie się tego kwieciaka w hrabstwie Coffee w Alabamie doprowadziło do blisko 60-procentowych strat w produkcji bawełny i zmusiło farmerów do urozmaicenia upraw. Wskutek tego hrabstwo jeszcze w 1917 stało się największym w kraju producentem orzeszków ziemnych. Liczba farm w hrabstwie wzrosła z 3925 w 1910 do 4789 w 1920, a ich łączna wartość z 6,21 mln dolarów w 1910 do 14,77 mln dolarów w 1920. Dla upamiętnienia tych wydarzeń, w 1919 roku mieszkańcy postawili w centrum Enterprise pomnik kwieciakowi bawełnianemu jako "zwiastunowi dobrobytu" (ang.