Karolina Anna Proniewska, lit. Karolina Praniauskaitė (ur. 18 stycznia 1828 w majątku Padurbin pod Telszami, zm. 26 maja 1859 w Ucianie) – żmudzka poetka i tłumaczka. Pisała wiersze po polsku, tłumaczyła także polską poezję na język litewski. Uważana jest za pierwszą poetkę litewską.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Teofila Proniewskiego i Eleonory z Dobszewiczów, w majątku Padurbin (Padurbinys) na Żmudzi. Po śmierci ojca przeniosła się z matką do Telsz. Była samoukiem, zaczęła tworzyć wiersze w wieku siedmiu lat. Kilka lat prowadziła tajne nauczanie dzieci.
mały|Kapliczka upamiętniająca Proniewską (cmentarz w Ucianie).
W 1858 przeniosła się z matką do Uciany. Od 1855 przyjaźniła się z Antanasem Baranauskasem, z którym rozmawiała na temat poezji romantycznej oraz znaczenia folkloru i języka ojczystego. Zachęciła młodego poetę, który dotychczas tworzył po polsku, by zaczął pisać po litewsku (swoim języku ojczystym) oraz kontynuował spisywanie litewskich pieśni ludowych. Pomogła mu także wstąpić do seminarium duchownego w Worniach, gdzie wykładał jej brat. Baranuskas z kolei zadedykował jej wiersz Śpiewaczce Żmudzi, uroczej krainy, który ukazał się później w czasopiśmie „Teka Wileńska” (1857).