Adam Feliks Oppeln-Bronikowski herbu własnego (ur. 1758, Żychlinie – zm. 5 maja 1840 w Krągoli) – polski polityk, poseł sejmowy, senator-kasztelan Królestwa Kongresowego, kalwinista, wolnomularz.
Adam Feliks Bronikowski był synem Adama, starosty borzętowskiego, właściciela Żychlina, i Joanny Florentyny Potworowskiej h. Dębno. W wieku lat 20 odziedziczył ojcowskie majątki Żychlin i Krągolę koło Konina. W czasach Sejmu Czteroletniego działał w obu jego kadencjach: w pierwszej jako członek komisji podatkowej, w drugiej jako poseł Ziemi Gnieźnieńskiej. Należał do zwolenników Konstytucji 3 maja i zabiegał o poparcie dla niej wśród szlachty Ziemi Kaliskiej, przystąpił do Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej. Około roku 1791 otrzymał tytuł szambelana królewskiego, a w 1793 Order św. Stanisława. Po III rozbiorze Polski nowy władca pruski Fryderyk Wilhelm III nie szczędził mu łask, nadał mu w roku 1798 tytuł szambelana pruskiego i Order Czerwonego Orła.