W czasach Księstwa Warszawskiego Bronikowski zajmował się sprawami hipotecznymi szlachty Ziemi Kaliskiej i sprawą sprzedaży części dóbr państwowych w tym okręgu. W czasach Królestwa Kongresowego był najpierw posłem Ziemi Kaliskiej na sejm w 1820 roku, potem został w roku 1822 mianowany senatorem-kasztelanem przez cesarza i króla Aleksandra, który mu także nadał Order św. Anny 1. kl. Bronikowski działał również w masonerii w loży Pallas na wschód Konina, otwartej w roku 1818. Jako senator podpisał 25 stycznia 1831 roku akt detronizacji Mikołaja I RomanowaDayarusz Sejmu z R. 1830-1831, wydał Michał Rostworowski, T. I, Kraków 1907, s. 244., ale uzyskał przebaczenie. Został pochowany w grobowcu rodzinnym koło zboru ewangelickiego.
Żonaty z Joanną Karoliną Mojaczewską, ewangeliczką, miał z nią trzech synów. W następnych pokoleniach (1879) zasłużona dla polskiego protestantyzmu rodzina Oppeln-Bronikowskich z Żychlina odeszła poprzez małżeństwa mieszane od ewangelicko-reformowanej wiary przodków.
Przypisy
Bibliografia Heinrich Kneschke, Neues Allgemeines Deutsches Adels-Lexicon, 1 – 9, Leipzig 1860 Szymon Konarski, Szlachta kalwińska w Polsce, Warszawa 1936 Stanisław Łoza, Kawalerowie Orderu św.