Wystąpił także jako indiański tancerz w filmie Jamesa Younga Romans hultaja (A Rogue’s Affair, 1919) oraz czarny charakter w komediach: Włamywacz (The Homebreaker, 1919) Victora Schertzingera i Pech (Out of Luck/Nobody Home, 1919) Davida W. Groffitha. Tańczył z Carol Dempster przed pokazami kolejnych dwóch filmów Griffitha: Największa rzecz w życiu (The Greatest Thing in Life, 1918) i Szkarłatne dni (Scarlet Days, 1919). W tym okresie tańczył również z Violą Daną. W 1920 premierę miały kolejne filmy z Valentino: Awanturnica (The Adventuress), Oszust (The Cheater), Igraszki namiętności/Plac namiętnych zabaw (Passion’s Playground), Skradzione chwile (Stolen Moments), Cudowny przypadek (The Wonderful Chance) i To zdarza się raz każdej kobiecie (Once to Every Woman).
Dzięki występowi w roli kabareciarza Clarence’a Morgana w filmie Alberta Parkera Oczy młodości (Eyes of Youth, 1919) został dostrzeżony przez scenarzystkę June Mathis, która obsadziła go w roli argentyńskiego rozpustnika Julia Desnoyersa, głównego bohatera kasowego romansu wojennego Rexa Ingrama Czterech jeźdźców Apokalipsy (The Four Horsemen of Apocalypse, 1921) dla wytwórni Metro Pictures Corporation, z którą podpisał stały kontrakt.