W okresie II wojny światowej podjął współpracę z Niemcami. Po sformowaniu we wrześniu 1941 Rosyjskiego Korpusu Ochronnego został w stopniu pułkownika jego szefem sztabu, a następnie dowódcą 3 pułku ochronnego. Korpus wypełniał zadania ochronne i wartownicze na obszarze okupowanej Serbii, a następnie został skierowany do bezpośredniej walki z komunistyczną partyzantką Josipa Broz Tity. 22 października 1944 płk B. W. Gontoriew stanął na czele wydzielonej z Korpusy Grupy Bojowej "Ibar", prowadzącej działania odwrotowe nad rzeką Ibar. Był odznaczony Żelaznym Krzyżem 2 klasy. 1 stycznia 1945 po zranieniu w walkach wysłano go do szpitala w Wiedniu. Po powrocie został w stopniu generała majora przedstawicielem Korpusu przy gen. Andrieju A. Własowie. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Austrii, gdzie zmarł 27 października 1977.
Linki zewnętrzne Biografia gen. Borisa W. Gontoriewa (jęz. rosyjski)
Kategoria:Absolwenci Imperatorskiej Nikołajewskiej Akademii Wojskowej Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III