W wyniku tych działań w południowej części Pienińskiego Parku Narodowego powstały trzy ośrodki występowania niepylaka apollo (o różnej wszakże liczebności latających osobników i częstotliwości obserwacji): zachodnie, obejmujące obszar Długiej Grapy, Cisowców oraz Zamczyska, centralne, w skład którego wchodzą piarżyska Macelowej Góry, Wąwozu Górczyńskiego (Macelowego) i Gołej Góry oraz wschodnie, obejmujące masyw Trzech Koron i Podskalnią Górę. Poza podanymi wyżej centrami powstały także mniejsze stanowiska na Cyrlowej Skałce, piargach pomiędzy Grabczychami, na zboczu pod zamkiem w Czorsztynie, na Nowej Górze oraz Upszarze. Od 2005 r. przeciętna szacowana liczebność populacji pienińskiej waha się wokół 500 postaci dorosłych.
W Polsce niepylak apollo występuje w:
Pieninach (lokalny podgatunek Parnassius apollo frankenbergeri) Tatrach (lokalny podgatunek Parnassius apollo candidus).