Głowa jest niekiedy mała. Źródła nie wspominają o wysokim czole, które pokrewne uchatkowate zawdzięczają grzebieniowi strzałkowemu stanowiącemu miejsce przyczepu mięśni żuchwy. Za dużymi oczami leżą dwa niewielkie otwory uszne bez zewnętrznych małżowin. Z przodu znajduje się szeroki pysk zaopatrzony w wibryssy, dobrze rozwinięte zwłaszcza u fokowąsa brodatego, który, podobnie jak mors arktyczny, żywi się organizmami dna morskiego. Wibryssy te cechują się świetnym unerwieniem i dostarczają ważnych informacji zmysłowych. Samiec kapturnika morskiego potrafi nadymać przegrodę nosową, tworzącą pęcherz opuszczający głowę przez lewe nozdrze, co wykorzystuje, starając się o samicę. W tym celu używa również kaptura powyżej.

W jamie ustnej znajdują się zęby. Szczęka liczy zwykle 3 siekacze, pojedynczy kieł oraz 5 dalszych zębów, przy czym nie czyni się rozróżnienia na przedtrzonowce i trzonowce, podobnie jak u uchatkowatych. Połówka żuchwy liczy rzadziej jeden (jak u mirungi), a częściej dwa siekacze, kieł i 5 dalszych zębów (post-canine). Kły mogą być dobrze rozwinięte, są długie zwłaszcza u amfitryty lamparciej, gatunku o szerokiej diecie, obejmującej zwłaszcza stałocieplne zwierzęta morskie, jak pingwiny, uchatkowate i nawet inne fokowate. Post-canines są często kołkowate.