Były to plany z lat: 1941, 1953, 1958, 1962, 1973 / 1974, 1988. Po wojnie podczas prac nad różnymi opracowaniami dotyczącymi rozwiązań z zakresu komunikacji w mieście, podtrzymano ideę budowy obwodnicy śródmiejskiej. W ramach planu ogólnego z 1973 r. uwzględniono budowę w przyszłości takiego ciągu komunikacyjnego. Na jego podstawie rozpoczęto realizację obwodnicy od odcinka wschodniego – aleja Armii Krajowej. Kolejne prace koncepcyjne i prawno-administracyjne prowadzone były od 1982 r. przez kolejne lata do 1988 r., kiedy nastąpiło uchwalenie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Wrocławia, uchwałą Miejskiej Rady Narodowej nr XXI/104/88, w którym przewidziano odpowiednie rezerwy terenu dla rozwoju komunikacyjnego, z uwzględnieniem i dużym naciskiem na obwodnicę śródmiejską. Do 1999 r. zrealizowano odcinek południowy obwodnicy od ulicy Krakowskiej do ulicy Grabiszyńskiej, przy czym rozbudowę niektórych odcinków tej części prowadzono jeszcze w 2002 r., a w 2001 r. zrealizowano część odcinka zachodniego od ulicy Bystrzyckiej do ulicy Legnickiej – ulica Na Ostatnim Groszu. Kolejne prace nad obwodnicą rozpoczęto w 2002 r. na odcinku od ulicy Legnickiej do ulicy Osobowickiej, obejmujące między innymi budowę Mostu Milenijnego, oddanego do użytkowania w 2004 r.. Rozpoczęta w 2000 r.