Spóźnili się, bowiem prace przy umacnianiu fortyfikacji obozu zostały zakończone przez legionistów. Belgowie stanęli więc obozem na rozległej równinie na wprost obozu rzymskiego.

Przygotowania do bitwy Cezar postanowił unikać bitwy ze względu na liczebność armii przeciwnika, jak i ze względu na famę o waleczności Belgów. Jednak codziennie wysyłał swych konnych, by staczali potyczki z nimi i zaprawiali się do walki. Przekonał się, że jeźdźcy belgijscy górują nad jego konnicą. Po dokładnym rozpatrzeniu się po okolicy Cezar postanowił, że może zaryzykować stoczenie bitwy. Przestrzeń rozciągająca się przed rzymskim obozem była bowiem z natury dogodna i odpowiednia do ustawienia szyku bojowego legionów, ponieważ wznoszące się nieco ponad równiną wzgórze, na którym został rozmieszczony rzymski obóz, było od frontu otwarte na taką szerokość, jaką zajęłyby ustawione do boju sześć legionów, z którymi Cezar zamierzał stanąć do walki przeciwko Belgom.