Rada cieszyła się dość dużą samodzielnością i swobodą wydawanych opinii. Rolą Rady nie była jednak fachowa, naukowa konsultacja projektów ustaw, bo taką rolę pełnił Zespół Doradców Naukowych przy Sejmie PRL, ale – jak określił to pierwszy przewodniczący Rady, Jan Szczepański – „ustalenie, jakie skutki dla rodziny, gospodarstwa domowego, miejsca pracy będą miały podejmowane ustawy”, a także „próba wytłumaczenia w prostym języku o co właściwie w danej ustawie chodzi”. Podkreślano także rolę Rady w zwiększeniu roli społeczeństwa w procesie stanowienia prawa – J. Szczepański twierdził, że Rada „spowoduje przekazywanie bezpośredniej opinii wszystkich klas i warstw społecznych do pracy nad formułowaniem ustaw”, zaś poseł Marian Żołnierczyk z PZPR, który przedstawiał w Sejmie uzasadnienie projektu uchwały o powołaniu Rady, że Rada „jako wyraziciel bezpośrednich wytwórców pogłębi związki ludowego parlamentu z szerokimi rzeszami ludu pracującego”.
Bibliografia Kallas M., Lityński A.: Historia ustroju i prawa Polski Ludowej. Rakowski M. F.: Jak to się stało. Mołdawa T.: Ludzie władzy 1944–1991.
Kategoria:Sejm PRL