Krążyły opowieści o tym, że filmowiec przesiaduje w tawernach pijąc sake i pisząc scenariusze. Znany był z zamiłowania do alkoholu. 1 kwietnia Yamanaka przeniósł się na stałe do Tokio, co związane było z pracą w P.C.L. Nie przywykł do życia w stolicy, pisząc do Ozu: „Mogę smażyć wieprzowe kotlety w wytwórni, ale nie mogę znieść życia tutaj”.
Uwielbiał uprawiać nowe w Japonii sporty takie jak piłka nożna, baseball i w szczególności rugby. Grał już w szkole, ale po przeprowadzce z Kioto kontynuował swoją pasję. Przyjaciele mawiali nawet, że Yamanaka zna tylko te zakątki Tokio, które leżą w pobliżu parków piłkarskich.
W 1937 rozpoczął zdjęcia do swojego – jak się potem okazało – ostatniego filmu pt.: Ninjō-kami-fūsen ("Człowieczeństwo i papierowe balony". W głównych rolach reżyser po raz drugi obsadził aktorów z trupy Zenshin-za (pierwszy wspólny projekt – Machi-no irezumi mono, 1935). Wówczas na planie odwiedził Yamanakę początkujący w P.C.L. asystent, Akira Kurosawa. Widział jak przez kilka godzin kamerzyści i reszta ekipy cierpliwie czekała aż na niebie uformują się odpowiednie dla planowanego ujęcia chmury...
25 sierpnia tego samego roku, w dniu premiery najnowszego dzieła, Yamanaka został powołany do armii. Stacjonował w Mandżurii. W 1938 r.