thumb|240px|Grób Aleksandra Ławrynowicza Aleksander Ławrynowicz (ur. w Petersburgu, zm. 11 sierpnia 1944Inną datę śmierci - 8.08.1944 - podaje Polska niepodległa. Encyklopedia PWN, red. Bartłomiej Kaczorowski, Warszawa 2008. Warszawa) – polski bakteriolog.
Życiorys W 1906 ukończył gimnazjum w Petersburgu ze złotym medalem, a następnie w tym samym roku rozpoczął studia lekarskie w Wojskowej Akademii Medycznej w Petersburgu. Po uzyskaniu dyplomu w 1912 wyjechał do Kirgistanu z ekspedycją do walki z dżumą. Po powrocie w 1913 pracował jako asystent na oddziale wewnętrznym w Obuchowskim Szpitalu Miejskim w Petersburgu. W czasie I wojny światowej został powołany do służby czynnej i wyznaczony do zwalczania dżumy w Kronsztadzie. Tam rozpoczął swoją pierwszą pracę jako lekarz bakteriologii. Od 1918 pracował w Saratowie nad Wołgą, początkowo jako starszy asystent w szpitalu miejskim, a następnie prowadził kurs bakteriologii na Uniwersytecie Saratowskim. Habilitował się w 1920 na podstawie pracy Gonokok i jego formy ewolucyjne. W latach 1921–1923 pracował jako starszy asystent kliniki chorób zakaźnych w Wojskowej Akademii Medycznej w Petersburgu. W tym okresie został uwięziony przez władze bolszewickie.