Dochodowa teoria pieniądza – teoria, której głównym przedmiotem zainteresowań są dochody pieniężne, przy czym badania dotyczą źródeł ich powstawania (czynników określających wielkość dochodu) oraz kierunków i sposobu wydatkowania, a także relacji między wielkością popytu, a dochodem narodowym.
Dochodowa teoria pieniądza powstała na gruncie krytyki ilościowej teorii pieniądza jako udoskonalona jej odmiana. Dochodowa teoria pieniądza przyjmuje ilość pieniądza za zmienną zależną, określoną przez strumień wydatków. Nie jest ona teorią zwartą, wyłożoną całościowo przez jednego autora bądź zespół; jej elementy można znaleźć w pracach wielu ekonomistów. Prekursorem formuły dochodowej był Thomas Tooke (1774–1858), który reprezentował pogląd, że poziom cen determinuje ilość cyrkulującego pieniądza.
Dochodowa teoria pieniądza występuje w 2 wersjach: subiektywnej i obiektywnej.
Subiektywna dochodowa teoria pieniądza Wyeksponowane zostały czynniki psychologiczne, uznając je za istotny motyw zachowania się posiadaczy pieniądza. Przedstawicielem tego nurtu jest A. Aftalion (1874–1956), który jako jeden z pierwszych zwrócił uwagę na rolę dochodu w kształtowaniu cen, uznając wzrost popytu za czynnik powodujący wzrost cen.