Swoją teorię ujął w formie równania:
gdzie: – globalny dochód pieniężny, – poziom cen, – wielkość produkcji.
Z równania, w którym Aftalion operuje z jednej strony tylko dochodem, a z drugiej wielkością produkcji, pomijając związek cen z wartością, wynika, że pieniądz odgrywa rolę pośrednika w wymianie, gdyż towary w rzeczywistości nabywane są za dochody. Przyczyną zwiększonego popytu, oprócz wzrostu dochodów, są dla Aftaliona przesłanki natury psychologicznej, tzn. subiektywne przewidywania posiadaczy pieniędzy dotyczące kształtowania się cen w przyszłości.
Obiektywna dochodowa teoria pieniądza Dominująca wersja, badająca obiektywne czynniki wyznaczające dochody pieniężne na tle podstawowych zależności ekonomicznych w procesie produkcji. Podejście to znalazło zastosowanie w pracach K. Wicksella (1851–1926), J.M. Keynesa (1883–1946) oraz J. Robinsona (1903–1983).