Ta rozpowszechniona (chociaż nie przyjęta oficjalnie) doktryna pozwalała Afrykanerom uznawać się za „naród wybrany”, a tubylców traktować jak niemądre dzieci, które trzeba nauczyć „prawdziwej wiary”, a karać w przypadku nieposłuszeństwa.
Kalwinizm nacjonalistyczny Brytyjczycy opanowali Kraj Przylądkowy w latach 1797–1805 i przynieśli tam idee oświecenia: wprowadzili bardziej liberalny system prawny, z szacunkiem odnosili się do ciemnoskórych tubylców, nazywając ich „szlachetnymi dzikimi” o „nieskażonych duszach”. Znieśli w 1835 niewolnictwo oraz wprowadzili równość wszystkich wobec prawa, co dało ciemnoskórym możliwość wnoszenia pozwów przeciwko „białym” do sądów. Brytyjczycy rzadko odwoływali się do Boga, za to przyznawali prymat ludzkiemu rozumowi. Dla Afrykanerów takie działania były tożsame z najgorszą herezją, której towarzyszyło rujnowanie ich gospodarstw rolnych, odbieranie niewolników i konfiskaty ziemi bez odszkodowania.