Szwadron marszowy 27 puł. rtm. Eugeniusza Cierpickiego wszedł w skład Oddziału (Pułku) Kawalerii mjr Bohdana Klaudiusza Sawickiego z Grupy „Kowel” płk dypl. Leona Wacława Koca. Szwadron ten 25 września uczestniczył w walce z wojskami sowieckiej 81 DP pod Grabowcem, gdzie został rozbity.
Szwadron 27 puł. OZ rtm. Tadeusza Metzgera wszedł w skład Samodzielnego Dywizjonu Kawalerii mjr. Witolda Boreyszy dzielił z nim dalsze losy maszerując od 12 września przez Radzyń Podlaski do Chełma Lubelskiego. W związku rozkazem gen. bryg. Mieczysława Smorawińskiego dowódcy OK nr II o częściowej demobilizacji wojsk we Włodzimierzu Wołyńskim i Kowlu, mjr Witold Boreysza rozwiązał dowodzony przez siebie samodzielny dywizjon kawalerii 18 września 1939
16 września w godz. 14.00 19.00 w rejonie lasu Siechniewicze na północ od Żabinki OZN 3 psk rtm. Bronisława Korzona w składzie 1 i 2 szwadronu stoczył potyczkę z niemieckim pododdziałem cyklistów. Następnie nocą 16/17 września dywizjon pod osłoną w pełni uzbrojonego 1 szwadronu OZN 3 psk przeprawił się na promach przez rzekę Muchawiec i skierował się do Dywina. Straty 1 szwadronu jeden poległy i 4 rannych. Z Dywina 18 września OZN 3 psk podjął marsz do Wielkiej Hłuszy, gdzie rtm. Korzon nawiązał kontakt z dowództwem OK nr IX stacjonującym w Lubieszowie. W Lubieszowie z magazynów OK nr IX rtm.