Korzon otrzymał prowiant suchy, umundurowanie i uzbrojenie dla 70 żołnierzy i 60 siodeł. Do Oddziału włączono 2 oficerów, 7 podoficerów i 10 ułanów. 20 września OZN 3 psk przybył zgodnie z rozkazem dowództwa OK nr IX do Kamienia Koszyrskiego, gdzie otrzymał przeznaczonych dla OZ Nowogródzkiej BK: 100 uzbrojonych i wyposażonych szeregowych, 200 koni. Z posiadanych zasobów rtm. Korzon zorganizował szwadron konny wraz z którym 23 września dołączył do Podlaskiej Brygady Kawalerii i został włączony do 5 puł. z zastępcą dowódcy ppor. rez. Zdzisławem Rojewskim. Z pozostałych żołnierzy zorganizowano 1 szwadron pieszy pod dowództwem por Zalewskiego i 2 szwadron pieszy pod dowództwem ppor. rez. Wacława Wierzbowskiego. Dywizjon pieszy pod dowództwem por. Zalewskiego od 21 września otrzymał nazwę Dywizjon Pieszej Kawalerii „Łuków”. Rozkazem gen. bryg. Franciszka Kleeberga podporządkowany został ppłk. Kazimierzowi Gorzkowskiemu. Żołnierze nieuzbrojeni i nieumundurowani zostali zdemobilizowani. Od 21 września w składzie Zgrupowania „Drohiczyn Poleski” w rejonie Nujno, Soszyczno spod Kamienia Koszyrskiego dołączył dywizjon pieszy kawalerii „Łuków” i wraz ze zgrupowaniem zwalczając dywersyjne grupy zbrojne podjął marsz w kierunku Bugu. Dywizjon maszerował 22 września przez Skroby, 23 września przez Dubeczno.