Rutherford i jego współpracownik Edward Andrade zmierzyli długości fali promieni gamma z radu wykazując tym samym, że są one podobne do promieni rentgenowskich, ale mają krótsze długości fal, a zatem wyższą częstotliwość.

W 1913 Kazimierz Fajans, dokonuje kilku odkryć związanych z przemianami promieniotwórczymi, z których największe odkryte równocześnie i niezależnie z Soddym prawo przesunięć promieniotwórczych, zwane prawem Fajansa–Soddy’ego, systematyzujące przesuwanie się pierwiastka w układzie periodycznym w wyniku rozpadu alfa lub beta.

W 1934 r. Frédéric i Irène Joliot–Curie odkryli sztuczną promieniotwórczość. Bombardowali różne pierwiastki promieniowaniem alfa, zaobserwowali, że doszło do reakcji jądrowych, w wyniku których powstały nowe izotopy promieniotwórcze.