Józef Wacław Poborski (ur. 6 kwietnia 1912 w Lusławicach, zm. 21 sierpnia 1998 w Krakowie) – polski geolog, specjalista geologii złóż surowców chemicznych, a zwłaszcza złóż soli oraz geologii gospodarczej.
Życiorys Szkołę średnią (Państwowe Gimnazjum Staroklasyczne) ukończył w 1930 w Tarnowie i w tym samym roku rozpoczął wyższe studia matematyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, skąd przeniósł się na Wydział Górniczy Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1938 uzyskał dyplom inżyniera górniczego.
Jeszcze przed skończeniem studiów w 1936 podjął pracę w Państwowym Instytucie Geologicznym prowadząc w sezonach letnich roboty górnicze i wiercenia w poszukiwaniach rud żelaza i fosforytów na obszarze północno-wschodniego obrzeżenia Gór Świętokrzyskich, aż do wybuchu wojny we wrześniu 1939.
Od listopada 1939 do końca stycznia 1945 pracował w Kopalni Soli w Bochni, najpierw na stażu górniczym, potem jako geolog-mierniczy kopalni.