Linia Tōzai jest bardziej zaawansowana technicznie: eksploatuje się ją w trybie ATO, wszystkie stacje mają pełnej wysokości ścianki bezpieczeństwa.
Na linii Tōzai wykorzystano cztery metody budowy – odkrywkową (pod stropem tymczasowym) na odcinkach przebiegających pod ulicami, tarczową – na odcinkach pod kwartałami i pod rzeką Kama oraz górniczą przy przekroczeniu wzgórz Higashiyama (między stacjami Misasagi – 蹴上 KeagePlan na witrynie Biura Transportu Kioto.). Modyfikacją pierwszej metody było wykonanie stropu przy pomocy gęstego palowania przeciskanego pod powierzchnią jezdni (tzw. metoda „bay-proof”). Umożliwiło to ciągłą eksploatację ulicy. Metodę tę zastosowano na newralgicznych, stosunkowo krótkich odcinkach. Dla uzyskania bezkolizyjnego rozplotu linii metra i linii Keishin, węzłowa stacja Misasagi zbudowana jest z peronami w dwóch poziomach w układzie kierunkowym.
Tunele drążone tarczą mają rurę średnicy zewnętrznej 5,70 m, wewnętrznej 4,70 m. Tunele drążone metodą górniczą wykonane były przy pomocy tzw. „Neue Österreichische Tunnelbaumethode”, polegającej na zamrażaniu gruntu przed wydrążeniem i ustabilizowaniem profilu konstrukcji.